hirudotherapie

 

 

Hirudotherapie maakt deel uit van de hedendaagse moderne geneeskunde.

Er zijn honderden soorten bloedzuigers, maar alleen deze soort,  de hirudo medicinalis, is officieel geclassificeerd als geneesmiddel o.a. in Duitsland. Dus moeten zij aan dezelfde eisen omtrent veiligheid, kwaliteit en werkzaamheid voldoen als andere reguliere geneesmiddelen.

Mijn hirudo’s komen ook uit Duitsland, zie voor meer informatie www.biebertal.de

De diertjes werden opnieuw ontdekt door de reconstructieve plastische chirurgie toen in de jaren 80 het afgerukte oor van een jongetje pas weer kon worden aangehecht na een behandeling met bloedzuigers. Sindsdien spreken we van een renaissance wat betreft het gebruik van bloedzuigers in de geneeskunde. Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan en de moderne biochemie is er achter gekomen welke actieve farmaceutische stoffen en mechanismen zich in het speeksel van de bloedzuigers bevinden. In die mate zelfs dat de vroegere twijfel betreffende de geneeskrachtige efficiëntie van de bloedzuigers nagenoeg volledig verdwenen is en de vooroordelen tegen dergelijke behandeling als zou het gaan om middeleeuwse kwakzalverij, naar het rijk der fabelen is verwezen. Deskundigen hebben zelfs het belang van hirudine, samen met de farmaceutische stoffen in het speeksel, vergeleken met dat van penicilline, al hebben de twee natuurlijk compleet verschillende effecten.

Deze bloedzuigende diertjes hebben lange tijd te kampen gehad met vooroordelen. Dat is begrijpelijk voor wie met hen weinig vertrouwd is, maar de realiteit komt hoegenaamd niet overeen met het negatieve beeld dat men tot op vandaag heeft van de bloedzuiger. Hun reputatie kan moeilijk slechter zijn. Jammer genoeg zijn bloedzuigers niet alleen bekend om hun geneeskrachtige eigenschappen, maar ze worden ook wel eens gestigmatiseerd als boosaardige vampieren. Wanneer we hen vergelijken met mensen, zien we echter dat ze een erg tolerant leven leiden.

  •  Het zijn geen veelvraten. Aan één maaltijd hebben ze genoeg voor 1 tot 2 jaar.
  • Ze kunnen alleen leven in heel zuiver water.
  • Ze zijn erg mooi om naar te kijken. De vormen op hun rug zijn uitzonderlijk en hun elegante zwemstijl doet denken aan dolfijnen.
  • Hun beet doet niet echt pijn. Meestal veroorzaakt die slechts een kleine irritatie.
  • Ze reinigen de stervormige wondjes die ze veroorzaken.
  • Hun speekselklieren bevatten geen pathogenen.

Indicaties en efficiëntie

Bij veel diagnoses waarbij sprake is van doorbloedingsstoornissen en/of ontstekingen kunnen bloedzuigers succesvol worden ingezet. Het is een natuurlijke methodiek waar u voor zou kunnen kiezen om bijv. inspuiting met corticosteroïden of een operatie mogelijk te voorkomen of uit te stellen in overleg met uw arts of specialist.

 

Bloedzuigers worden ook aangebracht o.a. bij:

·         reuma

·         gordelroos

·         spataderen

·         tinnitus (oorsuizingen)

·         trombose

·         steenpuisten

·         sinusinfecties

·         keelamandel abcessen

·         ontsteking van de
baarmoeder,
parametritis

·         ontsteking van de melkklieren

·         ontsteking van de galblaas

·         rugpijnen, ischialgie

·         teelbalontsteking

·         flebitis

·         hypertonie
(hoge bloeddruk)

·         artrose
(bv. van knie of duim)

·         ganglion

·         arthritis

·         open been

·         peesontsteking
(tenniselleboog)

·         carpaal tunnel syndroom

·         apoplexie

·         angina pectoris

·         tromboflebitis

Ook bij verstoorde doorbloeding na een weefseltransplantatie (bij reconstructieve en plastische chirurgie).

Wat doen bloedzuigers met ons?

De beet van de bloedzuiger doet geen pijn. Dit is logisch als je er rekening mee houdt dat een bloedzuiger in het wild absoluut niet wil worden opgemerkt. Of hun speeksel nu wel of niet een verdovingsmiddel bevat blijft een controversieel punt. De beet zelf wordt op verschillende manieren beschreven, namelijk als: het prikken van een brandnetel, de beet van een mug, een lichte, aanhoudende pijn, het prikken van een naald – maar sommigen ervaren geen pijn. Histamineachtige stoffen kunnen een licht jeuk veroorzaken, te vergelijken met een muggenbeet.

Actieve Substanties
Het speeksel bevat de volgende al geïdentificeerde bestanddelen:
HIRUDINE (de naam is afgeleid van Hirudo medicinalis = de medicinale bloedzuiger): voorkomt bloedstolling. Tijdens het zuigproces, dat ongeveer 30 minuten duurt, is het natuurlijk noodzakelijk om de wond open te houden en het bloed te laten vloeien.
CALINE: voorkomt ook bloedstolling. Naast het snelle effect van hirudine zuivert caline de wond door middel van een secundaire bloeding, een proces dat ongeveer 12 uur duurt. De vertrouwde, geleidelijke aderlating is begonnen.
Terwijl dit aan de gang is schiet de HYALURONIDASE in actie. Deze smeerstof zorgt ervoor dat de bioactieve (en genezende) bestanddelen zich beter gaan verspreiden. Of hyaluronidase al dan niet antibiotische eigenschappen heeft is nog steeds een controversieel punt.
Een stof die waarschijnlijk gelijkaardig is aan histamine (misschien acetylcholine) zorgt voor vasculaire dilatie: het bloed stroomt naar de plaats van de beet. EGLINE, BDELLINE, APYRASE en COLLAGENASE dragen op verschillende manieren bij tot het voorkomen van bloedklonters. Daarnaast hebben verschillende van deze stoffen ontstekingsremmende en andere heilzame eigenschappen. Ten slotte zijn er ook nog stoffen als DESTABILASE, PIYAVIT en andere natuurlijke bestanddelen.

Informatiebron:  www.blutegel.de

Adviezen voor patiënten ter voorbereiding op de behandelingen:

  • Van te voren geen parfum, bodylotion, crème, zalf e.d. op de huid gebruiken.
  • Aspirine en hoog gedoseerde enzympreparaten of vergelijkbare bloedverdunnende medicatie moet 3 dagen voor de behandeling gestaakt worden.
  • Alle overige medicatie die op het moment van de behandeling worden ingenomen, evenals bekende allergieën en andere aanwezige ziekten moeten aangegeven worden bij de behandelaar.
  • Voor de behandeling mag niet gerookt worden en geen alcohol genuttigd worden.

Adviezen voor na de behandelingen:

  • Korstjes op de beetplekken mogen niet verwijderd worden, er mag niet gekrabd worden.
  • Behandelde armen of benen twee dagen lang ontzien van inspanning en bij voorkeur hoog leggen.
  • Bij onduidelijke opkomende klachten contact opnemen met de behandelende therapeut.

Mogelijke nawerking:

  • Jeuk en rode verkleuring van de huid op de plek waar de bloedzuiger zat.
  • Mogelijke langdurige verkleuring (licht of donker) van de plekjes, soms kleine littekens.
  • Soms: opzetten van locale lymfeklieren van het behandelde lichaamsdeel: dit trekt vaak vanzelf weg of kan door de behandelaar worden behandeld met manuele
  • Heel soms: allergische reactie.
  • Heel soms: vermoeidheid, temperatuurverhoging, gegeneraliseerde jeuk, deze verschijnselen trekken vrij snel weg en zijn niet direct alarmerend.